الفيض الكاشاني

491

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

است كه ثروت ندارد و نابخرد براى دنيا ، مال جمع مىكند ، و جاهل براى دنيا دشمنى مىورزد ، و نادان بر امور دنيا حسد مىورزد و كسى كه به يقين نرسيده است براى دنيا تلاش مىكند . » « 14 » پيامبر ( ص ) فرمود : « كسى كه وارد صبح شود و بزرگترين همتّش دنيا باشد در پيشگاه خدا ارجى ندارد ، و خدا چهار خصلت را ملازم دل او سازد : اندوهى كه هرگز قطع نشود ، و گرفتارى كه از آن هرگز آسوده نشود و فقرى كه هرگز به بىنيازى نرسد ، و آرزويى كه هيچ گاه پايان نپذيرد . » « 15 » پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « از آن زمان كه خداوند دنيا را آفريده ميان زمين و آسمان ايستاده است و خدا به آن نمىنگرد و دنيا در روز قيامت به درگاه خدا عرض مىكند : پروردگارا امروز مرا بهرهء پست‌ترين دوستانت قرار بده ، خدا مىفرمايد : خاموش هيچ ارزشى ندارى ، من در دنيا تو را براى دوستانم نپسنديدم و امروز ( در قيامت ) تو را براى آنها بپسندم . » ؟ ! « 16 » روايت شده : « خداى عزّ و جل چون آدم را از بهشت به زمين فرو فرستاد به او گفت : براى ويران شدن بساز و براى نابود شدن توليد مثل كن . » « 17 » در اخبار مربوط به حضرت آدم ( ع ) روايت شده : « چون از شجرهء ممنوعه خورد معده‌اش براى بيرون آمدن تفالهء آن به حركت آمد و جز همان درخت هيچ يك از طعامهاى بهشت تفاله نداشت از آن رو خدا از خوردن آن نهى

--> ( 14 ) در هيچ مأخذى بر تمام حديث برخورد نكردم آرى اوّل حديث را احمد در مسند و بيهقى در الشعب از حديث عايشه نقل كرده چنان كه در الجامع الصغير آمده است . ( 15 ) اين حديث را طبرانى در الاوسط از حديث ابوذر بدون جمله « الزم الله قبلة » روايت كرده و همچنين ابن ابى الدّنيا آن را از حديث انس به اسنادى ضعيف و حاكم از حديث حذيفه روايت كرده و اين جمله زايد را فقط صاحب الفردوس از حديث ابن عمر نقل كرده و چنان كه در المغنى آمده آن هر دو ضعيفند . ( 16 ) به مأخذ اين حديث برخورد نكردم ، ابن عساكر از امام چهارم ( ع ) به صورت مرسل چنين روايت كرده است « انّ الله تعالى لمّا خلق الدنيا اعرض عنها فلم ينظر اليها من هوانها عليه » به الجامع الصغير ، ج 1 ، ص 72 ، رجوع كنيد . ( 17 ) به كافى ، ج 2 ، ص 131 رجوع كنيد ، صاحب كافى مانند آن را روايت كرده است .